چشم به راه

cheshmberahe-to — Sun, 06 Jul 2008 09:00:18 GMT

بنام مهر آفرین مهر گستر

دلشان خواهد با نسیم سحری شاخه ای از گل یاس،

بوته اي از گل مريم ،بغلي از گل سرخ،همه را دسته كنند،بر

گيرند و بسازند سبدي از پر طاووس سپيد تا دهند مژده به

آنها كه دراين بزم به ما بپيوندند.

اومدم از همه دوستان وبلاگي عذر خواهي كنم كه

مدت زيادي ميشه به هيچ كدومتون سر نزدم بايد

عرض كنم كه به لطف الهي بنده با همسر ايده ال خود

ازدواج كردم و به خاطر تعهدم به همسرم ديگه نمي تونم

تو وبلاگم كار كنم .در ضمن فرصت اينكار را هم نخواهم

داشت چرا كه برنامه ها و كارهاي زيادي براي زندگي

جديدمون پيش رو داريم.از لطف همه شما عزيزان نهايت

تشكر را مي كنم كه تو اين مدت با من بوديد به وبلاگ

سر زديد و با نظرات ارجمند خود مرا خشنود و دلگرم

ميكرديد. ديگه نمي دونم چي بايد بنويسم باز هم از

خدمت شما عزيزان تشكر مي كنم .

cheshmberahe-to — Mon, 16 Jun 2008 21:04:18 GMT

هرگز هيچ حسرتی در دنيا اين چنين يک جا جمع

نمی شود که در اين سه واژه کوتاه: او دوستم ندارد.

* * * * * *

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه می لغزد،ولی

باران نمی داند که من دریایی از دردم،به ظاهر گرچه

می خندم ،ولی اندر سکوتی تلخ می گریم.

دلم گرفته آسمون نمی تونم گريه کنم

شکنجه ميشم از خودم نمی تونم شکوه کنم

انگاری کوه غصه ها تو سينه ی من اومده

آخ داره باورم ميشه خنده به ما نيومده

دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم

تو روزگار بی کسی يه عمره که دربه درم

حتی صدای نفسم ميگه که تويی قـفـس

من واسه آتيش زدنت يه کوله بار شبم

دلم گرفته آسمون يه کم منو حوصله کن

نگو که از اين روزگار يه خورده کمتر گله کن

منو به بازی ميگيرن عقربه های ساعتم

برگه ی تقويم می کنه لحظه به لحظه لعنتم

آهــــــای زمين يه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا آروم بگيره يه آدمه شکسته تن

cheshmberahe-to — Thu, 12 Jun 2008 20:28:18 GMT

بنام خالق تنها

وقتی از غربت ایام دلم می گیرد مرغ امید من از شدت غم میمیرد دل به رویای خوش

خاطره ها می بندم باز هم خاطره هاست دست مرا می گیرد .

* * *

تنهايی ام حبس ميكنم سكوتی كه مزه ی تلخش را فقط در و

ديوارهای اتاق تاريكم چشيده اند.... در اتاقم را به بهانه رهايی

يافتن از محيط اطرافم می بندم تا شايد مدتی خودم باشم و خودم...

خودی كه تنهايی را بيشتر از باهم بودن هاي مجازی دوست دارد...

بازتاب نور صفحه مانيتور كامپيوترم كه ساعت هاست روی ديوار حك

شده مرا به سوی خود می خواند انگار كليد های كيبورد باز

دل هايشان را آماده كرده اند تا با فشار انگشتانم باز هم قصه ی

تنهايی ام را بشنوند و من منتظرشان نمی گذارم.

امشب می خوام بخاطر خودم و تنهای های دل خودم و برای دل دیونه ام برای

غم و غصه برای دیونگی های خودم وبلاگم رو آپ کنم.هیچ کدوم از دوستانم رو

برای خوندن حرفهای دلم خبر نخواهم کرد.نمی خوام کسی به حرفهام بخنده

یا نصیحتم کنه ، از همه خسته شدم از خودم بیش از همه خسته شدم.

می خوام گریه کنم ولی اشک هم به دادم نمی رسه تو این تنهایی ام.خدا

جونم حالمو می بینی دارم می ترکم احساس می کنم که یه چیزی تو سرم

سنگینی میکنه نه میتونم فریاد بزنم نه میتونم گریه کنم .فقط وقتی می نویسم

گریه ام می گیره آخه از دوران قدیم عادت کرده ام که وقتی دفتر خاطراتم رو

می نویسم تنها همراه و مونسم اشکام باشن.امشب واژه ها هم با من قهرن،

حروف کیبورد را نمی توانم پیدا کنم برای خالی کردن عقده هام .تنهایی رو

دوست دارم آخه همیشه با من همراه هست هیچ وقت منو در بین راه جا

نمیذاره ، می تونم تو تنهاییم با خودم حرف بزنم گریه کنم بدون اینکه ملامت

بشم یا کسی سرم داد بزنه یا بخواد اعتراضی بکنه.می خوام برم بالای پشت

بوم خونه اونقدر داد بزنم صدام به آسمون برسه خدا یه نگاهی به من بکنه ولی

از ترس مردم نمی تونم صدامو بلند کنم ،نمی دونم کجا می تونم خودمو خالی

کنم.قصد نداشتم کسی رو برای خوندن این حرفهای مسخره صدا کنم ولی اگه

کسی این حرفها خوند خواهش میکنم نه ملامتم کنید نه به حرفهام بخندید دلم

پر بود نمی دونستم با کی حرف بزنم عقده هامو اینجا خالی کردم خداااااااااااااا

این شعر تقدیم میکنم به دلهای شکسته:

شب است و نغمه مهتاب و مرغان سفر کرده

و شاید یک مه کمرنگ از شعری که می خوانم

بمان امشب کنار لحظه های بی قرار من

ببین با تو چه رویایی است رنگ شوق چشمانم

cheshmberahe-to — Mon, 09 Jun 2008 19:56:18 GMT

سلام به همه دوستان گلم که تا به امروز با من بودن و مرا

همراهی کردند در بهتر نوشتن وبلاگم جا داره تک تک از همه

شما عزیزان تشکر کنم چرا که با کامنت های مفید وسازنده مرا

یاری کردید . اما امشب باید از همه شما عذرخواهی کنم چرا

که یه مدت زیادی به شما عزیزان سر نزدم با اینکه خیلی از

عزیزان جویای این بودند که چرا دیگه بهشون سر نمی زنم

چرا دیگه وبلاگم رو آپ نمی کنم.باید عرض کنم که یه مدتی رو

تو سفر بودم وچند روزی هم با روزگار و خودم درگیر بودم به

امید خدا ازامشب دوباره در خدمت همه دوستان خواهم بود.

پوزش مرا بابت کوتاهی هام ببخشید.

*****************************************

ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من هستی

لحظات هستی من از تو پر شده

ای جدایی تو بهترین بهانه ی گریستن!

بی تو به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام

ای نوازش تو بهترین امید زیستن!

در کنار تو

من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام!

عشق صدای خاطره‌هاست

عشق صدای فاصله‌هاست

عـاشق هميشـه تنهاسـت

دست عشق در دست تنهائيهاست

ولی عشق را دوست دارم

كه همين دوست داشتن زيباست.

تا قلم می‌نويسد، می‌نويسم با قلم. طرح شعری تازه برای

آينده می‌ريزم و می‌نويسم: « زندگی يعنی يك آغاز، زندگی

يعنی دو آواز، زندگی يعنی دو پرواز »

این نوشته رو تقدیم می کنم به ناشناس عزیز:

یه شب زیر بارون که چشمم به راه

می بینم که کوچه پر نور ماه

تو ماه منی که تو بارون رسیدی

امید منی تو این شب نا امیدی

cheshmberahe-to — Tue, 27 May 2008 12:37:18 GMT

_______¤¤¤ ¤¤¤¤¤¤¤¤--------*******----------¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
_____¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤-----------¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
___¤¤¤¤¤----------------------¤¤¤-¤¤¤---------------------¤¤¤
__¤¤¤¤¤--زیباترین هدیه عمرم محبت تو بود-------------------¤¤¤
_ ¤¤¤------------------------زیباترین تنهاییم گریه برای تو بود.---¤¤¤
¤¤¤---------------------------------------------------------------¤¤¤
¤¤¤--در سراشیبی که نامش زندکیست--------------------------¤¤¤
¤¤¤------باهمه بیگانگیها میروم-----------------------------------¤¤¤
¤¤¤----------در سکوت سرد غمگین زمان------------------------¤¤¤
¤¤¤--------------بی هدف بی یار و تنها میروم--------------------¤¤¤
_¤¤¤----------------در سراشیبی که نامش زندگیست----------¤¤¤
__¤¤¤------------------می روم شاید که در دشت بزرگ------¤¤¤
____¤¤¤-------------------باز یابم آنچه را گم کرده ام--------¤¤¤
______¤¤¤------------------*****************---------------¤¤¤
_________¤¤¤------***********************-------¤¤¤
____________¤¤¤عمری گذشت که شاید نامش زندگی بود¤¤¤
_____________¤¤¤--------------------------¤¤¤
________________¤¤¤-------**********-----¤¤¤
__________________¤¤---------¤¤
____________________¤¤¤¤¤¤¤
______________________¤¤¤¤
______________________¤¤¤
_______________________¤

دکتر شریعتی می گوید:وقتی نمیتونی فریاد بزنی ناله نکن!!

خاموش باش ، قرن ها نالیدن به کجا انجامید؟؟ تو محکومی به

زندگی کردن تا شاهد مرگ آرزوهای خودت باشی.

سه چیز در زندگی هیچگاه باز نمی‌گردند: زمان، کلمات و موقعیت‌ها.

سه چیز در زندگی هیچگاه نباید از دست بروند: آرامش، امید و صداقت.

سه چیز در زندگی هیچگاه قطعی نیستند: رؤیا‌ها ، موفقیت و شانس .

سه چیز در زندگی از با ارزش ترین‌ها هستند: عشق،اعتماد به نفس و دوستان.

cheshmberahe-to — Mon, 19 May 2008 21:24:18 GMT

کجاست هم رازی که بشرح عرضه دلم ،که دل چه می کشد از روزگار هجرانش

روزها و هفته ها را یکی پس از دیگری به سختی سپری می کنم لحظه ها را

ساعتها را می شمارم تا به لحظه دیدار با تو برسم ای دوست.

* * * *

با تو می مانم در باغ وجود با تو می میرم ای بود و نبود من بتو محتاجم به محبت

بوفا محتاجم بخدا محتاجم

بادلی خسته و غمگین دور از این جوش و خروش می روم جانب آن دشت

خموش تا کشم چهره بر آن شهر سیاه نازنینم بوسه بر آن سنگ کبود.در آن

هنگام که سفری بی پایان به دیار باقی را آغاز کردی صخره های صبور تاب امواج

دلتنگی مان را نداد . اشک شبانگاهی مان نمی تواند آتش دل سوخته مان را

خاموش کند در آن لحظاتی که آخرین نبض وجودت خوابیدن گرفت و چهره بر

نقاب خاک بر گرفتی دیگر شب های ما به یاد غروب غم انگیز تو سحر به خود

ندیده ،هر گاه که باران بر سنگ مزارت آهنگ آسمانی را ترنم کرد بدان زاری

بخاطر آهنگ بی هنگام کوچ شب آلود تو بود.

خيانت تنها اين نيست كه شب را با ديگری بگذرانی ... خيانت ميتواند

دروغ دوست داشتن باشد! خيانت تنها اين نيست كه دستت را در خفا

در دست ديگری بگذاری ... خيانت ميتواند جاری كردن اشك بر ديدگان

معصومی باشد.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میرود غافل از اندیشه من            میرود تا ببرد از یادم

چون نسیمی که بخاشاک وزد       میرود تا بدهد بر بادم

بال بشکسته و پا در زنجیر             میکند از قفس آزادم

میگریزد ز برم همچو عمر             نشنود تا ز قفا فریادم

وای بر این دل دیوانه من

cheshmberahe-to — Fri, 09 May 2008 20:03:18 GMT

چقدر دوست داشتم يک نفر از من می پرسيد چرا نگاه هايت انقدر غمگين است؟

چرا لبخندهايت آنقدر بی رنگ است ؟

اما افسوس ... هيچ کس نبود هميشه من بودم و من و تنهايی پر از خاطره .

آری با تو هستم .. با تويی که از کنارم گذشتی... و حتی يک بار هم نپرسيدی

چرا چشم هايت هميشه بارانی است!

چقدر دوست داشتم که یکی وقت دلش شاد هست بیاد سراغ من! اما

همه عادت کردن که وقتی غم و غصه دارن بیان سراغ من

من نشانی از تو ندارم اگه خواستی سراغی از من بگیری نشانی ام را برای

تو می نويسم: در عصرهای انتظار،به حوالی بي کسی قدم بگذار! خيابان غربت

را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهايی شو! کلبه ي غريبی ام را پيدا

کن،کنار بيد مجنون خزان زده و کنار مرداب ارزوهای رنگی ام! در کلبه را باز کن

و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن.!

چشم به راه تو

***********************************************

اینجا به جز درد و دروغ همخانه ای با ما نبود

در غربت من مثل من هرگز کسی تنها نبود

هجرت سرابی بود و بس ، خوابی که تعبیری نداشت

هرکس که روزی یار بود اینجا مرا تنها گذاشت...

***********************************************

در نگنجد عشق در گفت و شنید....عشق دریائیست قعرش ناپدید...هر چه گویم

عشق را شرح و بیان....چون به عشق آیم خجل باشم از آن....گرچه تفسیر زبان

روشنگرست......لیک عشق بی زبان روشنترست......خود قلم اندر نوشتن

می شتافت...چون به عشق آمد قلم در خود شکافت....عقل در شرحش چو خر

در گل بخفت....شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت....عاشقی پیداست از

زاری دل.....نیست بیماری چو بیماری دل.

cheshmberahe-to — Fri, 02 May 2008 19:43:18 GMT

دل دیوانه دیشب عالمی داشت

جدا از آن چشم غمگینت غمی داشت

شبی بود و شرابی بود و حالی

بداغ سینه سوزت مرهمی داشت

در آن خاموشی شب، محرمی داشت

چنان شد بی خبر از عالم جان

نبودش شکوه از بی همزبانی

خدا را شکر،دیشب همدمی داشت

صفای این غم دیرین بنازم

که با دل رشته های محکمی داشت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دل درد آشنا را در تو دیدم                 تو میدانی خدا را در تو دیدم

نمیدانم که بی تو چیستم من            اگر روزی نباشی نیستم من

چه میپرسی چرا مست و خرابم         من از شور محبت در عذابم

در این سینه دلی دیوانه دارم              چه گویم دشمنی در خانه دارم

محبت میکشد سوی جنونش             حسادت میکند دریای خونش

بخود هر لحظه میلرزد مبادا               جدا سازد ز من روزی دلش را

مبادا رهزنش گردد نگاهی                 مبادا منتظر ماند براهی

مبادا نغمه ی گرم و وفا را                 بگوش دیگری خواند خدا را

من از این گفته ها میلرزم و باز         باو گویم که:ای با سینه دمساز

بجز من آرزوئی در دلش نیست          بجز نقش محبت در گلش نیست

بدلها گر وفا همچون سرابست          دل او در محبت یک کتابست

نگاهش با نگاهی آشنا نیست           بمحراب دلش غیر از صفا نیست

مرا با خود برد تا آسمانها                 مرا با خود برد تا بیکرانها

اگر دست قلم اینگونه باز است          لب شیرین او افسانه ساز است

شراب شعر ریزد از نگاهش              سخنها خفته در چشم سیاهش

من و او نیست، ما یکروح و جانیم        بدنیای محبت جاودانیم

cheshmberahe-to — Mon, 28 Apr 2008 18:48:18 GMT

به نام خدای ایوب

خدا جونم قربونت برم نمی دونم تو کارهات چه حکمتی هست نمی تونم هم

سر در بیارم.کاش میدونستم چرا این همه غم تو زندگی سایه افکنده.کاش

میدونستم چرا وقتی می خواهیم یه روز شاد باشیم شادیمون یک روز دوم

نمی یاره ولی وقتی غم میاد تو دلمون هفته ها جا خشک میکنه قصد رفتن

نداره.چرا شادی دومش کم و غم عمرش زیاده.سینه به تنگ اومده دلم میخواد

داد بزنم به کی برم حرفامو بگم خدا.خدای مهربون چند روزی مثل بچه ها

میدونی تو چه فکری هستم . با خودم فکر می کنم کاش می تونستم برای

شما نامه بنویسم یا برای شما اس ام اس بدم دنبال یه راهی می گردم که من

حرف بزنم و شما بهم جواب بدی البته من لایق این حرفها نیستم میدونی

دلیلش چیه؟چون من آدم احساساتی هستم و همیشه تو رویاهام به خودم

تسلی و امید می دهم.نمی دونم چی دارم می نویسم ولی می خوام خودمو

راحت کنم دیگه صبرم لبریز شده .خدا جون شما که ظرفیت همه رو می دونی

مگه شما خبر نداری که من از عهده ی امتحانات سخت نمی تونم بر بیام پس

چرا باید همش امتحان پس بدم.

**********************************************

وقتی از غربت ایام دلم می گیرد مرغ امید من از شدت غم میمیرد ، دل به رویای خوش

خاطره ها می بندم باز هم خاطره هاست دست مرا می گیرد.

***********************************************

************************************************

خودم را در تنهایی حبس ميكنم سكوتي كه مزه تلخش را فقط در و ديوارهای

اتاق تاريكم چشيده اند... در اتاقم را به بهانه رهايی يافتن از محيط اطرافم می ـ

بندم تا شايد مدتی خودم باشم و خودم... خودی كه تنهايی را بيشتر از باهم

بودن های مجازی دوست دارد...کسی که همیشه وقتی کم میاره وقتی همه

درها به روش بسته میشه در اتاقش را باز می یابد و به آغوش اتاق می دود خود

را آنجا دوباره باز می یابد.باز هم این تنهایی هست که در هر حالی به من پناه

می دهد.

cheshmberahe-to — Sat, 26 Apr 2008 20:03:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام به همه ی دوستان ،هر دفعه به یه بهونه ای می اومدم وبلاگ
رو آپ می کردم ولی ایندفعه به خاطر خود خدا می خوام آپ کنم.چون
الان دارم حس می کنم که لطف و مهربانی خدا همیشه شامل حال ما
بنده هاش هست این مائیم که از یاد خدا غافل می شویم.خدا خیر وصلاح ما را بهتر از هر کسی می داند پس می گویم که خدا راضیم به رضای تو.
خدای مهربون هر چی ناشکری کردم به بزرگی خودت این بنده گناهکارت
رو ببخش.

خدايا زندگيم را ختم بخير گردان

دلم را از هر گونه ريا و شك و ستايش جويی در امان بدار تا اعمال و نياتم خالص برای خودت بماند.

خدايا دلم را مملو از حب و عشق بخودت كن و نيز از عظمت بی نهايت مقامت بترسم خدايا مرا با صالحين و از صالحين قرار بده و كارهايم را با راضي شدنت ختم كن و هشدارم بده زمانيكه بدنبال غفلت و خوی و هوسهايم می شتابم تا توبه كنم و بسوی تو باز گردم

خدايا من بتو پناه ميبرم از نفس اماره ای كه مرا بدنبا ل شهوات و
هوی و هوسها ميكشاند و پناه میبرم از قلبی كه خشوع نمی كند و
دعائی كه به تو نمی رسد و عملی كه نفع آخرتی ندارد .

خدايا عذر می خواهم از اينکه در مقابل تو می ايستم و از خود سخن
می گويم و خود را چيزی به حساب می آورم که تو را شکر کند و در
مقابل تو بايستد و خود را طرف مقابل به حساب آورد! خدايا آنچه می ـ
گويم از قلبم می جوشد و از روحم لبريز می شود. خدايا دل شکسته ام، زجر کشيده ام، ظلم زده ام، از همه چيز نااميد و از بازی سرنوشت
مأيوسم،در مقابل آينده ای تيره و مبهم و تاريک فرو رفته ام، تنها ترا می شناسم ، تنها به سوی تو می آيم، تنها با تو راز و نياز می کنم.

خدايا به داده و نداده ات و گرفته ات شكر :
كه داده ات نعمت است . نداده ات حكمت و گرفته ات امتحان...
پس خدای من مرا به اندازه ی چشم بر هم زدنی هم تنها مگذار