سلام به همه دوستان گلم که تا به امروز با من بودن و مرا ***************************************** ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من هستی لحظات هستی من از تو پر شده عشق صدای خاطرههاست
همراهی کردند در بهتر نوشتن وبلاگم جا داره تک تک از همه
شما عزیزان تشکر کنم چرا که با کامنت های مفید وسازنده مرا
یاری کردید . اما امشب باید از همه شما عذرخواهی کنم چرا
که یه مدت زیادی به شما عزیزان سر نزدم با اینکه خیلی از
عزیزان جویای این بودند که چرا دیگه بهشون سر نمی زنم
چرا دیگه وبلاگم رو آپ نمی کنم.باید عرض کنم که یه مدتی رو
تو سفر بودم وچند روزی هم با روزگار و خودم درگیر بودم به
امید خدا ازامشب دوباره در خدمت همه دوستان خواهم بود.
پوزش مرا بابت کوتاهی هام ببخشید.
ای جدایی تو بهترین بهانه ی گریستن!
بی تو به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام
ای نوازش تو بهترین امید زیستن!
در کنار تو
من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام!
عشق صدای فاصلههاست
عـاشق هميشـه تنهاسـت
دست عشق در دست تنهائيهاست
ولی عشق را دوست دارم
كه همين دوست داشتن زيباست.
تا قلم مینويسد، مینويسم با قلم. طرح شعری تازه برای
آينده میريزم و مینويسم: « زندگی يعنی يك آغاز، زندگی
يعنی دو آواز، زندگی يعنی دو پرواز »
این نوشته رو تقدیم می کنم به ناشناس عزیز:
می بینم که کوچه پر نور ماه
تو ماه منی که تو بارون رسیدی
+
نوشته شده در دوشنبه 1387/03/20ساعت 23:27 به قلم رویا
|
