چرا هر دری را زدم بسته بود؟!

آسمان ای پیر افسرده بهر چه با من نمی سازی!

کلبه تاریک قلبم را لحظه ای روشن نمی سازی؟

در این شهر،پر شور و دروازه ها چرا هر دری را زدم بسته بود؟

چرا مرغک بخت من ای خدا پرستوی افسرده و خسته بود؟

چرا نمی سازد زمانه با دل بیقرار من خدایا کی سر آید آخر،زمان انتظار من!

شاید خواست خدا بود که من تنها بمانم برای قلب خسته آواز غم بخوانم. 

بیا نازنینا که بسی در غمم                    ز هجرت سراپا در ماتمم

نگر بلبل خوش سخن ،ماتمم                 چون گل داغدار و پر از شبنمم

بدون تو زندان بود زندگی                       سیاه است سرتاسر عالمم

تو رفتی شدم همچون جغدی                در این نباشد دگر همدم و محرم

در این واپسین دم ز من یاد کن                که دیگر نفسی نیست

 این یکدم مرا آرزوست                           ز فضل تو آید به دل مر همی

  دل سوخته تر از همه سوختگانم 
                                    از جمع پراکنده رندان جهانم
  در صفحه بازیگری کهنه دنیا  
                                     عشق است قمار ،من بازیگر آنم
  ای عشق از تو زهر است به کامم 
                                 عمری است که می بازم یک برد ندارم
  ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت  
                                        بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت
  من زنده از این جرمم طبق مجازات  
                                       مرگ است مرا گر بزنم حرف ندامت
  باید که ببازم و با درد بسازم     
                                         در مذهب رندان این است نمازم
  من در به در عشق و رسوای جهانم  
                                         چون سایه به دنبال سر عشق روانم
  او کهنه حریف  من کهنه حریفش
                                           سر گرم قماریم من و اون سر جانم
 

 از پیامبر (ص) نقل شده است:زیاد استغفار کنید،زیرا استغفار روزی

 را (به سوی شما) می کشاند.

   رسول خدا (ص)فرمود: هر کس از خدا به روزی اندک راضی گردد

   خداوند از او به عمل کم راضی خواهد شد.

    شهادت حضرت امام رضا(ع) تسلیت باد

 امام رضا (ع) فرمود:مومن ،مومن واقعی نیست ،مگر آنکه

سه خصلت در او باشد سنتی از پروردگارش سنتی از پیامبرش

و سنتی از امامش

 اما سنت پروردگارش،پوشاندن راز خود است.

 اما سنت پیامبرش مدارا و نرم رفتاری با مردم است.

 اما سنت امامش،پس صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است.